آیا منظور قرآن در آیات 30 و 31 سوره نور و آیات 33 و 59 سوره احزاب تنها زنان و مردان مومن است؟ آیا این آیات تنها برای مومنین نازل شده اند یا برای تمام جهانیان؟
در قرآن می بینیم که خود را چنین معرفی میکند: {إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِینٍ} این (قرآن ) جز پندی برای جهانیان نیست و قطعاً پس از چندی خبر آن را خواهید دانست.
آیا این کتاب برای همه جهانیان است یا صرفا برای مومنین؟ باز در آیه دیگر پروردگار سبحان خطاب به پیامبر می گوید {وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِینَ} ؛ و تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.
میتوان گفت در آیاتی که خطاب قرآن به همه مردم عالم است، در واقع می خواهد بگوید قرآن اختصاص به قوم و دسته خاصی ندارد. هر کس به سمت قرآن بیاید نجات پیدا می کند، و اما در آیاتی که از کتاب هدایت بودن برای مؤمنین و متقین نام می برد، می خواهد این نکته را روشن کند که در نهایت چه کسانی رو بسوی قرآن خواهند آورد و چه گروه هایی از آن دوری خواهد گزید. قرآن از قوم خاص و قبیله معینی بعنوان علاقمندان و ارادتمندان خود یاد نمی کند. نمی گوید قرآن در انحصار این یا آن قوم قرار دارد. مثلا نمی گوید تنها و تنها هدفش حمایت از طبقه کارگران است یا پشتیبانی از طبقه کشاورزان.
موسی، هم به بنی اسرائیل و هم به فرعون پیام خدا را ابلاغ می کند و از آنها می خواهد که به پروردگار ایمان بیاورند و در راه او حرکت کنند، حضرت محمد (ص) رسالت و دعوت خود را هم به سران قریش و هم به ابوذر و عمار عرضه می کند. قرآن می گوید گروندگان به او آنها هستند که روحشان پاک و تصفیه شده است و این گروندگان صرفا بر اساس حقیقت جویی و عدالت طلبی که فطری هر انسانی است، به قرآن گرایش پیدا کرده اند نه به اقتضای منافع و تمایلات مادی و جاذبه های دنیوی.
در آیه 30 و 31 سوره نور خداوند می فرماید { بـه مؤ منان بگو چشمهاى خود را (از نگاه به نامحرمان ) فرو گیرند، و فروج خود را حفظ کنند، این براى آنها پاکیزه تر است ، خداوند از آنچه انجام مى دهید آگاه است و بـه زنـان با ایمان بگو چشمهاى خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گیرند، و دامان خـویـش را حـفـظ کـنـنـد، و زینت خود را جز آن مقدار که ظاهر است آشکار ننمایند، و (اطراف) روسریهاى خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود) و زینت خـود را آشـکـار نـسـازنـد مـگـر بـراى شـوهـرانـشـان یا پدرانشان یا پدر شوهرانشان یا پـسـرانـشـان یـا پـسـران هـمـسرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان ، یا پسران خواهرانشان ، یا زنان هم کیششان یا بردگانشان (کنیزانشان ) یا افراد سفیه که تمایلى به زن ندارند یا کودکانى که از امور جنسى مربوط به زنان آگاه نیستند، آنها هنگام راه رفـتـن پـایـهـاى خـود را بـه زمـیـن نـزنـنـد تـا زیـنـت پـنـهانیشان دانسته شود. (و صداى خـلخال که بر پا دارند به گوش رسد) و همگى به سوى خدا بازگردید اى مؤ منان تا رستگار شوید .}
از این آیات اینطور استنباط می شود که درنهایت این زنان و مردان مومن هستند که اینگونه عمل میکنند و میتوان گفت یکی از نشانه های مومنین چنین رفتار و پوششی است. اما مخاطب این آیات می تواند هر فردی باشد، البته درصورتی که بخواهد از دستورات خداوند متعال پیروی کند که در آنصورت فردی مومن خواهد بود.
قرآن چون اقیانوس بیکرانی است که هر کس هر اندازه که بخواهد می تواند از آن بهره ببرد حال کسانی که در این بهره وری موفق ترند آنها مؤمنین هستند که با خطاب )ایها المؤمنین( ندا داده میشوند و با اشتیاق تمام می شتابند بسمت قرآن؛ دیگران )ایهاالناس) نیز بی بهره نیستند هر چقدر به دنبال قرآن باشند به همان میزان از آن خان نعمت که از هیچ نیاز مادی و معنوی بشر فروگذار نکرده توشه بر خواهند چید تا به مصداق مؤمنین و صادقین و راسخان که منزلت شایسته انسانیت است برسند
پس مخاطبان قرآن و آیات حجاب همه انسان ها هستند و محدودیتی نیست برای هیچ کس در هیچ زمانی.
